Marienburg.pl Strona Główna Marienburg.pl
Nasze Miasto, Nasza Pasja...

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj
 Ogłoszenie 

Ta witryna korzysta z plików cookie. Możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach przeglądarki.
Więcej informacji na ten temat znajdziesz w naszej Polityce dotyczącej "cookies"


Poprzedni temat «» Następny temat
Lichnowy - kościół św. Urszuli
Autor Wiadomość
czasnasen1 


Wysłany: Pią 23 Lut, 2007 22:55   Lichnowy - kościół św. Urszuli

Lichnowy (powiat malborski)

Gmina Lichnowy położona jest w powiecie malborskim w części północno-wschodniej województwa pomorskiego. Teren gminy graniczy z gminami: Ostaszewo, Nowy Staw, Miłoradz, Malbork i Tczew. Gmina leży w bezpośredniej zlewni rzeki Wisły i dorzecza Nogat.
Atrakcje turystyczne gminy związane są przede wszystkim z jej historią, sięgającą
XIII w. Z tamtego okresu pochodzi najcenniejszy zabytek - Katolicki Kościół św. Urszuli w Lichnowach















Wykonany z cegły w stylu gotyckim w 1321r., odbudowany po zniszczeniach wojennych w 1959 r. Kościół ten jest jedną z najstarszych i najlepiej zachowanych budowli gotyckich na Pomorzu Gdańskim. Wysoka, czworoboczna wieża jest jedną z nielicznych na Żuławach masywnych wież kościelnych, która przetrwała w niezmienionej formie od początku budowy. Po pożarze w 1894 r. zachowało się niewiele reliktów m.in. średniowieczna figura Madonny z Dzieciątkiem, obrazy, płyta nagrobkowa z 1520 r.
Ostatnio zmieniony przez Hagedorn Wto 07 Lip, 2009 06:58, w całości zmieniany 1 raz  
 
 
mariquita
[Usunięty]

Wysłany: Sro 07 Maj, 2008 17:47   

Od siebie mogę dodać, że sygnaturka w osi kalenicy dachu (widoczna na 2 zdjęciu) pierwotnie nie istniała. Postawiono ją w czasie odbudowy kościoła po pożarze (w 1894r.)
 
 
kolekcjoner 
Mistrz


Pomógł: 57 razy
Wysłany: Sro 07 Maj, 2008 19:19   

Autorem projektu odbudowy a więc i samej sygnaturki jest Conrad Steinbrecht.
_________________
Witam Malborżanki i Malborżan!
 
 
jastrzi7 


Pomógł: 1 raz
Wysłany: Sro 05 Sie, 2009 17:43   

Więcej na temat Kościoła znajdziecie tutaj:

http://www.forum.dawnygda...der=asc&start=0
 
 
 
Grażyna 
GML

Pomogła: 8 razy
Wysłany: Sob 22 Sie, 2009 13:21   

O kościele w Lichnowach
Kościół katolicki w Lichnowach został ufundowany na długo przed rokiem 1321.
W przywileju wydanym przez Wielkiego Mistrza Wernera von Orseln który regulował jedynie istniejące już stosunki ziemskie, wspomina się, że „ sześć włók należy do kościoła”{ (..) sechs freie Hufen „ der pfarr kirchen doselbist yn der wedem namen vormals gegeben(...)”. Później proboszczowi należne były jeszcze dwie włóki w Lichnówku, gdzie miała być wybudowana kaplica.
Datę budowy kościoła przyjmuje się na lata 1345 – 55. Budowla jest prawdopodobnie dziełem malborskiego budowniczego, możliwe, ze tego samego, który zbudował zamkowy kościół Najświętszej Marii Panny.( kościół zamkowy został poświecony 1 maja 1344r). Świadczyłyby o tym istniejące niegdyś na murze zewnętrznym, umieszczone tuż przy łukowatych zakończeniach okien, wytynkowane w kształcie tarcz szyldy, na których niegdyś prawdopodobnie umieszczone były herby zakonne ( Wielkiego Mistrza, komtura i urzędników ziemskich). Podobne elementy znajdowały się na kościele w Prabutach, który jest starszy od lichnowskiego 20 –30 lat. Podobieństwo motywów architektonicznych kościoła w Prabutach; pewnych detali z pałacu Wielkich Mistrzów w Malborku pozwala przyjąć powyższa datę budowy kościoła.
W latach 1364 –1377 proboszczem kościoła w Lichnowach został mianowany przez Diecezję Pomorską Johannes von Wildenberg( Cod. Dipl. Warm. II 376, II, 25). W latach 1366 – 1369 studiował on na uniwersytecie w Bolonii (Perlbach, Prussia Scholastica)
Von Winderberg- Proboszcz parafii Lichnowskiej musiał cieszyć się dużym zaufaniem Krzyżaków, skoro wysłano go z poselstwem od Zakonu Krzyżackiego do cesarza.

Kościół został wzniesiony w stylu gotyckim, murowany z cegły, salowy, orientowany (W-E) ; założony na planie prostokąta z wydzielonym, nieco węższym trójbocznie zamkniętym prezbiterium . Przylegająca do niego z północnej strony zakrystia wzniesiona została po 1604 r. Poprzednia zakrystia znajdowała się trochę bardziej na zachód od obecnej. Na murze ściany północnej znajdują się ślady dwukondygnacyjnej budowli. Brak też w tym miejscu fryzu okalającego kościół górą. Protokół wizytacyjny z 1654r. Zawiera notatkę o dwóch zakrystiach których jedna od dawna nie używana z powodu dużego zawilgocenia, tak że wszystko w niej rdzewieje i butwieje, druga, w której obecnie przechowuje się sprzęty również bardzo wilgotna(...)”
. Korpus kościoła wsparty dwuskokowymi skarpami, między którymi w rytmicznych odstępach osadzono bogato profilowane, dwudzielne ostrołukowe okna. Elewacje zwieńczone profilowanym gzymsem ozdobionym pasem tynkowanego fryzu i dwoma pasami fryzów ząbkowanych. W połowie wysokości nawy, wzdłuż elewacji północnej i południowej biegnie skromny, profilowany gzyms dzielący. Kruchta południowa zwieńczona szczytem schodkowym o polach wypełnionych tynkowanymi blendami. W przyziemiu ściany frontowej od południa szeroki, gotycki ostrołukowy portal. Pośrodku fasady północnej widoczne ślady starego, zamurowanego portalu. Boczne krawędzie zachodniej fasady kościoła, zasłoniętej bryłą wieży i wschodnią ścianę zakrystii wieńczą gotyckie sterczynowe płaszczyzny. Pośrodku ściany wschodniej prezbiterium znajduje się płytka, ostrołukowa blenda mieszcząca pierwotnie okrągłe okno, obecnie zamurowane. Istnienie takiego okna wyposażonego prawdopodobnie w witraż świadczyłoby, ze pierwotnie ołtarz główny nie mógł być wysoki.
Nad wschodnią częścią nawy wznosi się wtopiona w dach, ażurowa sygnaturka zwieńczona ośmiobocznym, namiotowym daszkiem.
Wysoka, czworoboczna wieża zachodnia jest jedną z nielicznych na Żuławach gotyckich wież kościelnych, która przetrwała w niezmienionej formie od początku budowy. Korpus wieży wieńczą cztery trójkątne szczyty sterczynowo – blendowe – motyw bardzo rzadko spotykany na tym terenie.
Wnętrze kościoła pokryte płaskim drewnianym stropem, zrekonstruowanym w końcu XIX w. Pierwotny strop, zabytek średniowiecznej ciesielki, który przetrwał około 500 lat – spłonął podczas pożaru w 1894 r.
Kościół w Lichnowach jest jedną z najstarszych i najlepiej zachowanych budowli sakralnych z połowy XIV w. Na terenie Pomorza Gdańskiego.

W latach 1875 – 1876 kościół został gruntownie wyremontowany. Prace prowadzono pod kierunkiem mistrza Stiewe na podstawie orzeczenia Bergaua. Wykonano wówczas zabezpieczenie stropów, pokrycie na nowo dachów oraz przebicie okien w ścianie północnej i zamurowanie istniejącego w tej ścianie wejścia. Koszty remontu wyniosły 36 367 ówczesnych marek.

Z pierwotnego wyposażenia wnętrza zachowały się trzy mensy – ołtarza głównego i bocznych, które wymurowano z cegły i pokryto kamiennymi płytami. Ocalała również szafa środkowa z gotyckiego ołtarza, który prawdopodobnie był kiedyś ołtarzem głównym o wymiarach 1,91 x 2, 01 m. W środku znajduje się rzeźba tronującej Marii z Dzieciątkiem. Po bokach płaskorzeźby przedstawiające św., Katarzynę i Urszulę, niżej umieszczono grupę Zwiastowania. Pod figurą środkową znajduje się przedstawiona w mniejszej skali grupa opłakiwania Chrystusa. W 1898 r. Ołtarz został na nowo zrekonstruowany , ozdobiony oraz uzupełniony rzeźbionym baldachimem. Prace rekonstrukcyjne wykonał Bornowski z Elbląga. Na górze ołtarza, na neogotyckim tle umieścił Bornowski rzeźbę Św. Anny samotrzeciej ( z Marią i Jezusem na kolanach), która stanowi pomyślnie zrekonstruowane resztki innego gotyckiego ołtarza (bocznego). Obraz w predelli (podstawie) – prawdopodobnie oryginalny – w swojej obecnej postaci jest również dziełem elbląskiego mistrza.
Ołtarz jest imponujący; razem ze skrzydłami bocznymi posiadał szerokość 3,85 m. Musiał więc być ołtarzem głównym, gdyż mensy bocznych nie pomieściłyby takiej szerokości. Dzieło to pochodzi prawdopodobnie z 1470 r.
Z innego ołtarza bocznego zachowała się figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem, która jeszcze w 1894 r. Stała w niszy ściennej po północnej stronie prezbiterium. Po rekonstrukcji znajduje się w Seminarium Duchownym w Oliwie. Rzeźba datowana jest na połowę XVII w.
Na południowej ścianie nawy wisi olbrzymi obraz olejny „Sąd Ostateczny” z 1635 r. Według przekazów dzieło to zostało w połowie XIX w. Podarowane Lichnowom przez klasztor w Oliwie. Obraz stanowi dość swobodnie potraktowaną kopię Sądu Ostatecznego Hansa Memlinga, którego oryginał znajduje się w Muzeum Narodowym w Gdańsku zaś wierna kopia w Kościele Mariackim w Gdańsku.
Kilka figur na lichnowskim obrazie m.in. Archanioł Michał z wagą szalową oraz postacie na szalach wagi zostały skopiowane z dość dużą wiernością. Inne postacie potraktowane są dowolnie. W lewym dolnym rogu obrazu, w czworokątnym polu przedstawiono fundatora dzieła. Postać ubrana jest w czerwona świecka szatę. Jako podpis: vers 9 pieśni„Dies Irae“ (Dzień Gniewu). – „ Recordare Jesv pie qvod sum cavsa tvae ne me perdas illa die Anno 1635” Napis w wolnym tłumaczeniu brzmi: „Jezu, dający się przebłagać, wspomnij na mnie w czasie mej drogi i nie wtrącaj mnie tam” Anno 1635.
Również na południowej ścianie, bliżej organów wisi niewielki (0,83 x 1,11m.) obraz olejny na płótnie przedstawiający dwunastoletniego Jezusa w świątyni. Obraz posiada zagadkowy podpis, który głosi: „ Szczęśliwy ten, który oczekiwał 1335 dni” ( 3 lata i 240 dni). Obraz pochodzi również z Oliwy.
Godzien wzmianki jest także feretron ( obraz przenośny) z rzeźbioną ramą pochodzący z połowy XVIII w. Strona przednia przedstawia Marię otaczającą wiernych płaszczem łaski. Postać Matki Boskiej posiada srebrną, nakładana sukienkę. Strona tylnia przedstawia św. Dominika. Na srebrnym płaszczu znajduje się herb miasta Malborka i znak Michaela Schulza.
Wizytacja z 1742 r. Opisuje następująco ołtarz główny kościoła św. Urszuli w Lichnowach: „ W środkowej części posiadał niżej wizerunek św. Urszuli, w środku obraz przedstawiający Wniebowstąpienie Najświętszej Marii Panny, wyżej wizerunek św. Kazimierza. Po obu stronach głównego obrazu stały figury apostołów Piotra i Pawła. Obraz św. Urszuli został odrestaurowany w 1896 przez Stryowskiego i umieszczony w nowym ołtarzu.
Kościół posiadał niegdyś 4 dzwony. Największy miał średnicę 1, 41 m. I pochodził z 1534r.. drugi z 1566r. Posiadał napis: „ Mit Gottes Hüllfe goss mich Hermann Benningk im Jahre 1566. Adrian Dakau ,Nicol Thomas, Fabian Hoffmann“. Nazwisko ostatniego z fundatorów znaleźć można było także na znajdującej się w przedsionku kościoła płycie nagrobnej, której napis głosił: ( w tłumaczeniu) „ Roku 1602 10 października zasnął w Bogu Fabian Hoffmann w wieku (?) lat”(„Anno 1602 den 10 octob. Ist in Gott endschlaffen Fabian Hoffmann Seines alters im . Jahr“).
W nocy z 1 na 2 września 1894 roku w stojącym naprzeciwko kościoła dworze Bachmanna wybuchł pożar. Ogień szybko przeniósł się na kościół i w krótkim czasie dach stanął w ogniu. Z wnętrza ocalono część obrazów i cennych przedmiotów liturgicznych. Jednak całkowitemu zniszczeniu uległy 500 – letnie stropy, hełm wieży , a także wymienione wyżej dzwony i dwa nowe, podniesione 21 sierpnia 1871 roku przez ówczesnego proboszcza Schulza.
Po pożarze szybko przystąpiono do odbudowy zniszczonego kościoła. Pieczołowicie zrekonstruowano stropy, wnętrze otrzymało jednolite, neogotyckie wyposażenie. W jego skład weszły: ołtarze, ambona, ławki, konfesjonały i organy. Sprzęty wykonano elegancko, bez przesadnego przepychu, w sposób doskonale harmonizujący z gotycką architekturą budowli. Ołtarz główny został odtworzony na wzór spalonego i posiada podobnie jak tamten figury dwóch apostołów. Zrekonstruowano obraz św. Urszuli oraz przeprowadzono renowację gotyckiego ołtarza z XV w. Koszty odbudowy spalonego kościoła wyniosły 56.556 ówczesnych marek niemieckich.
Ponowna konsekracja odbyła się dnia 17 lipca 1900 r. Z udziałem biskupa gdańskiego Andreasa Thiela.
Z pamiątek dawnych wieków na uwagę zasługują także płyty nagrobne, które niegdyś przykrywały miejsca pochówku zamożnych i zasłużonych dla kościoła mieszkańców Lichnów. Najstarszą z nich jest płyta zakrywająca doczesne szczątki Hansa Polmana – obecnie wmurowana w ścianę kruchty południowej. Pochodzi z 1520 r. ( najstarsza na Żuławach jest płyta nagrobna w kościele w Kończewicach pochodząca z 1403r.)Napis w środkowo-niemieckim na lichnowskiej płycie głosi: „ Hyr lycht be(graben) hans polman biddet got vor de arme sele” Większość płyt nagrobnych leżała na posadzce w Zakrystii, jednak podczas remontu w latach 70. wyniesiono je przed kościół. Zachowały się jeszcze płyty nagrobne Paula Blandaua – 1577,
Petera Katte – 1587, wspomnianego już Fabiana Hoffmanna i Hansa Eggerda – 1653.
 
 
StormChaser 
Administrator
Łowca...



Pomógł: 25 razy
Wysłany: Sro 02 Wrz, 2009 22:00   

Kilka dzisiejszych zdjęć, m.in. fundamenty kościoła

20090902_113535.JPG
Plik ściągnięto 371 raz(y) 48,3 KB

20090902_114028.JPG
Plik ściągnięto 379 raz(y) 147,23 KB

20090902_114555.JPG
Plik ściągnięto 367 raz(y) 152,06 KB

20090902_114604.JPG
Plik ściągnięto 352 raz(y) 112,92 KB

20090902_114701.JPG
Plik ściągnięto 384 raz(y) 142,18 KB

20090902_114932.JPG
Plik ściągnięto 363 raz(y) 198,53 KB

_________________
"Cmentarze można zburzyć, pamięci zniszczyć nie sposób”

 
 
Grażyna 
GML

Pomogła: 8 razy
Wysłany: Nie 11 Paź, 2009 09:56   Krzyż w kruchcie zachodniej

Prawie 20 lat temu - w listopadzie 1989r., ówczesny proboszcz parafii Św. Urszuli w Lichnowach zwrócił się do mnie z nastepującym problemem: Podczas porządkowania strychu plebanii odnalazł tam leżacą gdzieś w kącie, bardzo zniszczoną figurę Ukrzyżowanego. Stan, w jakim się znajdowała sugerował, że była to figura umieszczona na jakimś krzyżu znajdujacym się na wolnym powietrzu. Zniszczenia głowy oraz ramion postaci dowodziły, że była przez długi okres czasu narażona na różne warunki atmosferyczne.
Ksiądz proboszcz zapytał, czy według mnie da się coś z tą rzeżbą zrobić, czy należy ją z pełnym szacunkiem unicestwić.
Odpowiedziałam, że na takie rozwiązanie zawsze jest czas i postanowiłam sprawdzić, co da się dla tego zabytku zrobić.
Zapisałam: Stan zastany listopad 1989. - Najbardziej zniszczone części: Głowa - spękana, zbita przerdzewiałymi gwoździami i okręcona drutem, po zdjęciu którego rozpadła się na kilkanaście mniejszychi większych części (ok. 12 częśći)
Ramiona - oddzielone od korpusu nadpróchniałe w środku,również bardzo podniszczone.(Przypuszczam, że lewa ręka prawdopodobnie była dorabiana.
Ubytki w przedniej części szaty wokół bioder. cała rzeźba pokryta szaro zielonkawym nalotem. Z tyłu postaci i w załomach szaty resztki polichromii (błękit ze złocistym szlakiem, ślady krwi na stopach, boku i dłoniach)
Postanowiłam spróbować renowacji,
Posklejałam głowę i uzupełniłam ubytki.
Zespoliłam ramiona i uzupełniłam ubytki.
Całość postaci pomalowałam z zastosowaniem farb temperowych + złocenia brzegu szaty farbą "Goldfinger".
W korpusie (plecach) nawierciłam otwór w którym umieściłam szklana tulejkę z opisany stanem zastanym i datą renowacji oraz zastosowanymi materiałami, otwór został zaczopowany drewnianym krążkiem.
Stan po odnowieniu został zaakceptowany przez ks. proboszcza. Mieszkaniec wsi Lichnówki, pan M. wykonał krzyż, do którego figura została przymocowana. Do dziś zdobi przedsionek w wejsciu głównym.

krucyfiks w kruchcie 2.jpg
Plik ściągnięto 378 raz(y) 35,56 KB

 
 
Siostra Irena 
Administrator



Pomogła: 14 razy
Wysłany: Nie 11 Paź, 2009 10:17   

Grażyna, szacunek :peace:
_________________
Surge Polonia
 
 
Grażyna 
GML

Pomogła: 8 razy
Wysłany: Nie 11 Paź, 2009 11:11   

Dzięki. Dla mnie przedmioty pochodzące z dawnych lat, choćby drobne - są skarbami, które za wszelką cenę należy ocalić. W każdym z nich tkwi ludzka myśl, talent, serce włożone w wykonanie. Nie ważne jakiej narodowości był twórca, ważne co czuł i co chciał nam poprzez swoją pracę powiedzieć.
 
 
Siostra Irena 
Administrator



Pomogła: 14 razy
Wysłany: Nie 11 Paź, 2009 11:35   

Grażyna napisał/a:
przedmioty pochodzące z dawnych lat, choćby drobne - są skarbami, które za wszelką cenę należy ocalić

Takie tez jest moje zdanie
_________________
Surge Polonia
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group